براساس نظر اجماعی پزشکان متخصص و موسسه موضوع شناسی فقهی، بیماران دیابتی که سن کمتر از ۶۵ سال داشته و تحت درمان و مراقبت پزشکی هستند و همراه با رعایت رژیم غذایی خود مجبور به استفاده از داروهای متفورمین، آکاربوز، گلوتازون و گروه گلیپتین‌ها هستند، در صورتی که قند خون ناشتای آنان کمتر از ۱۴۰ میلی گرم در دسی لیتر و همچنین هموگلوبولین A۱C کمتر از ۷ دارند، در صورتی که آموزش پذیر و متعهد به پایش منظم قند خون باشند و اصول حفاظتی و پیشگیری توصیه شده ستاد بحران کرونای کشوری را به دقت رعایت کنند، می‌توانند روزه بگیرند.

باید توجه کرد که روزه‌داری برای بیماران دیابتی نوع ۲ که دیابت آنها با رژیم غذایی کنترل شده، مفید است و نه‌تنها بیماری آنان را تشدید نمی کند، بلکه کاهش وزن را نیز به همراه دارد که برای مبتلایان به دیابت دارای اضافه وزن یا چاقی موثر است.

بنابر اعلام دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت، افرادی که برای کنترل دیابت خود از قرص استفاده می کنند، اگر علائم افت قند خون را در طول روز داشتند باید فورا روزه خود را باطل کنند. بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ با نظر پزشک معالج و کارشناس تغذیه به شرط اینکه به سایر بیماری ها مبتلا نباشند، به راحتی می توانند در این ماه روزه بگیرند و از اثرات مفید آن بهره کافی ببرند.

بیماران دیابتی که روزه می گیرند باید با تنظیم داروهای مصرفی خود زیر نظر پزشک در وعده های سحر و افطار استفاده کرده و رژیم غذایی مخصوص خود را در افطار و سحر رعایت کنند. همچنین در مصرف غذاهای شیرین که در ماه مبارک رمضان در وعده افطار استفاده می شود، دقت کرده و مقدار و میزان توصیه شده توسط مشاورین تغذیه را رعایت کنند. برای کنترل بهتر قند خون توصیه می شود که این افراد در صورت امکان قند خون خود را قبل از سحر و بعد از افطار کنترل کنند.

مواردی که در بیماران دیابتی روزه داری توصیه نمی شود و یا بهتر است روزه نگیرند:

– اگر قند خون قبل از سحری بالاتر از ۳۵۰ میلی گرم بر دسی لیتر باشد.

– بیمار دیابتی که سحری نخورده باشد.
– اگر برای کنترل دیابت قرص مصرف می شود و لازم است در طول روز نیز برای کنترل قند خون مصرف شود.
– اگر انسولین تزریق می شود و در طول روز نیز باید تزریق داشته باشند.
– اگر عوارض دیابت نمایان شده باشد، یعنی عوارض کلیوی، چشم ها و … بهتر است در جهت ممانعت از توسعه عوارض روزه نگیرند و یا با پزشک خود مشورت کنند.