روستای دروان با داشتن آب و هوایی سرد کوهستانی در شمار یکی از خوش و آب و هوا‌ترین روستا‌های البرز قرار دارد.

دو رود خانه دائمی (کوچک و بزرگ) که از قله ناز و کاهار و با ارتفاع بیش از ۴۰۰۰ متـــــــرسراریز می‌شوند از داخل دروان عبور و بعد از گذر از روستا‌های برغان و کردان تا رودخانه شور استان قم نیز ادامه می‌یایند.

مردم خونگرم و مهمان نواز دروان از ۶ طایفه‌ی نریمانی، ساسانی، حشمدار، گودرزی، جمشیدی و سرحدی، تشکیل و ۱۵ شهید هم نیز تقدیم نظام مقدس جهموری اسلامی کرده اند. از جمله این عزیزان می‌توان به شهید محمود نریمانی اشاره کرد که در سال ۱۳۹۵ در دفاع از حرم حضرت زینب در شهر حِماء سوریه به شهادت رسید.

وجه تسمیه

در ادبیات فارسی (دُر) به معنای مروارید است و (وان) هم در ادبیات کهن پارسی به معنای نگهبان است. در نتیجه نام این روستا به معنی (نگهبان مروارید) است.

در برخی منابع آمده است: نام قدیمی این روستا «شیوار» بوده است. اهالی دروان به گویش کرجی و لهجه شیرین دروانی صحبت می‌کنند.

جاذبه‌های گردشگری

این روستا دارای جاذبه‌های طبیعی می‌باشد که شرح آن را درپی می‌خوانید:

دره‌های لَت سر، فِزن، سَمور، زَرد، خوش آبه (خِشویه)، سیادر

آبشار‌های پِلّه سِنگ، مَد خانی، دریای چاله

رودخانه‌های بزرگ (گَفته روخانه)، کوچک (خُردِ روخانه) زُهره کوه، کَف آو

صخره‌های پُنادری تخت، سیاه کمر، لاپانی

کوه‌های ناز، کاهار، کَتِله، جوچال، گیرشان، پُنادر، خاک یورد

چشمه‌های: نوچشمه، گرک چشمه، شش مِنار، کوماز، دیو چشمه، جیر چاک و فُراخ نو

شغل

شغل مردان که در این روستا ساکن هستند اغلب دامدار، باغدار و زنبور دار هستند.

زن‌ها نیز در این روستا علاوه بر جاجیم بافی که از هنر‌های قدیمی دروان محسوب می‌شود، در تنور‌های گلی مبادرت به پخت نان ها‌ی دستی ولواش و … می‌کنند.

سوغاتی

سوغاتی‌های دروان که نظر گردشگری را به خود جلب می‌کند عبارتند از: …

حلوای زیله (نوعی حلوا از پنیر و روغن).

فراورده‌های لبنی محلی (ماست، پنیر، کره).

میوه‌های تازه چیده شده و مرغوب از جمله سیب و گوجه سبز که در زبان محلی به آن آلوچه می‌گویند.

سبزی‌های کوهی (از جمله شورک و والک و غیزیاقِه).

نان محلی (که به آن فطیر یا “دَستی نان” می‌گویند)، زرشک و قارچ کوهی و گیاهان دارویی،

شیر، پنیر، کشک، لور و…

فرهنگ

در گذشته‌های بسیار دوربرای بالا رفتن سطح سواد اهالی دروان آموزش مکتب خانه‌ای باب بود. هم چنین اولین مدرسه دراوایل دهه ۳۰ در دروان افتتاح شد.

از این رو هم اینک افراد روستای دروان مردمانی علاقمند به دانش اندوزی، فرهنگ و سواددر سطوح بالاتر هستند.

مردم دروان مضاف بر این جایگاهی ارزشمند برای هنر شیبه خوانی در میان خودقایلند. از این رو در ماه‌های محرم هر سال اجرای مراسم تعزیه بر گزار می‌شود و در این راستا هنرمندان زیادی را در خود جای داده است.

در ادامه نظرتان را به تعدادی از هنرمندان دروانی که در هنر تعزیه خوانی فعالیت دارند، جلب می‌نماییم…

مهدی گودرزی (شمرخوان)

محمد، سعید، اسماعیل و مصیب سرحدی (مخالف خوان)

غلامرضا نریمانی، مهدی حشمدار، حاج صدراله سرحدی، همتعلی گودرزی، بیژن گودرزی، سلمان ساسانی (شهادت خوان، زینب خوان)

ابوالفضل گودرزی (طفل خوان)

عباس گودرزی و مهران سرحدی (طبال و شیپور زن)

راه‌های دسترسی

برای رسیدن به دروان باید بعد از پشت سر گذاشتن شهر کرج و گذر از بلوار موذن و بلوار اشتراکی به ابتدای راه دسترسی به این روستا رسید. در این مسیر می‌بایست روستا‌های آتشگاه، «نوجان» و «خوارس» نیز پشت سر گذاشت.

مضاف بر این از جاده چالوس نیز می‌توان به دروان مراجعه کرد. درادامه این مسیرپس از گذر از «نوجان» و «خوارس» یه این روستای خوش آب و هوا خواهید رسید.

روستا‌های اطراف دروان

بیریان چال، خُوارس، کَلوان، سِنج، وَرزِن، دَره سر، نوجان و آتشگاه

محصولات

دروان دارای درخت‌های زیاد گردو، آلبالو، توت و سیب می‌باشد که عمده محصولات باغی آن به ترتیب:گردو، آلبالو، توت، سیب، گیلاس و انگور می‌باشد.

در بحث دام هم با توجه به سنتی بودن دامداری‌ها غالباًمحصولی جز شیر، پنیر و گوشت در این روستا یافت نمی‌شود. در همین راستا بار باید اذعان کرد بز (سانن) در این روستا پرورش داده می‌شود.

پوشش گیاهی

روستای دروان دارای پوشش گیاهی متنوعی است که گونه‌ی، بادام وحشی، زرشک، زالزاک و سماق از درختچه‌های آن جمله محسوب می‌شود.

مراتع این روستا نیز دارای انواع گیاهان ذیل می‌باشد:

علوفه‌ی دامی (گرز، کما، الهو، کرزنگ، واش)

گیاهان دارویی (پنبرک، چای کوهی، پونه و.)

سبزی کوهی (والک، رستک، شورک، پیازک و…)

مضاف بر این قارچ کوهی و ریواس نیز در این کوه ها‌ی این روستا به وفور یافت می‌شود.

لازم به توضیح این که تنها ۳۰ درصد از سرزمین دروان سنگلاخ و فـــــــاقد پوشش گیاهی مناسب می‌باشد.

سازه‌های روستایی

در دروان خانه‌هایی بسیار قدیمی وجود دارد که مصالح آن‌ها از خود روستا مثل سنگ خاک و بعضی از گیاهان تامین شده است.

از آن جا که اکثر آن‌ها این روز‌ها رو به تخریب می‌باشد اهالی برای ترمیم و بازسازی آن‌ها در این دوره از مصالح جدید آجر، سیمان و بلوک و سیمان و آهن استفاده می‌شود.

منابع و معادن

این روستا دارای منابع معدنی اورانیوم، سنگ گرانیت و زغال سنگ اشاره کرد که هنوز به مرحله استخراج نرسیده است.

جام جم