به گزارش کرج رسا، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در بیاناتی خطاب به مردم ایران، نکاتی درباره مسائل روز کشور، منطقه و جهان مطرح کردند که در ادامه گزیده‌ای از آن را می‌خوانید:
– به مسئولان آموزش و پرورش و وزارت علوم و بهداشت و درمان توصیه می‌کنم ارزش و اهمیت استعداد جوانان ایرانی را همواره مورد نظر داشته باشند.
– جوانان ایرانی استعدادشان در دانش و بسیاری مسائل دیگر زندگی را نشان دادند.
– شهید سیدحسن نصرالله ثروت عظیمی برای دنیای اسلام بود؛ نه فقط برای تشیع یا لبنان. این ثروت از دست نرفته بلکه باقی است. او رفت اما ثروتی که ایجاد کرده بود باقیست.
– داستان حزب‌الله داستان دنباله‌داری است. نباید حزب‌الله را دست‌کم گرفت و از این ثروت مهم غفلت کرد.
– در جنگ ۱۲ روزه اتحاد ملت ایران، دشمن را ناامید کرد. دشمن از همان روزهای اوائل و اواسط جنگ فهمید به آن مقصود و غرض خود دست نمی‌یابد.
– غرض دشمن زدن فرماندهان نبود؛ این یک وسیله بود. دشمن با خود فکر کرده بود فرماندهان نظامی و برخی شخصیت‌های مؤثر نظام را بزند و در کشور اغتشاش به‌وجود آید و در تهران به‌خصوص عوامل آنان دست به آشوب و اغتشاش بزنند و افرادی را که می‌توانند به خیابان‌ها بکشانند تا حادثه‌ای به وسیله مردم علیه جمهوری اسلامی درست کنند.
– هدف دشمن، جمهوری اسلامی و مختل کردن نظام بود. آنان برای بعد از جمهوری اسلامی نقشه کشیده بودند و فکر کرده بودند.
– دشمن می‌خواست فتنه‌های خیابانی درست کند و دسته‌جاتی راه بیندازند و ریشه اسلام را در کشور بکَنند که در همان قدم‌های اول شکست خورد.
– سرداران تقریباً بلافاصله معین شدند و وضع، نظام، ترتیب و قاعده نیروهای مسلح با همان استحکام و با روحیه بالاتر باقی ماند.
– مردم مطلقا تحت تأثیر آنچه دشمن می‌خواست قرار نگرفت. تظاهرات به وجود آمد و خیابان پر شد اما علیه دشمن نه علیه نظام اسلامی.
– عوامل دشمن در ایران و در تهران – که البته بدون‌شک عواملی دارند- به دشمن گفتند ما می‌خواستیم کارهایی بکنیم اما مردم به ما اعتنایی نکردند و مسئولان و کسانی که مسئول انضباط کشور بودند نگذاشتند و نتوانستیم کاری انجام دهیم. پس نقشه دشمن عقیم شد.
– عامل وحدت ملت ایران همچنان باقیست. عده‌ای که منشاء آنان خارج از کشور است، می‌خواهند اینجور وانمود کنند اتحادی که در ابتدای جنگ ۱۲ روزه و در این مدت پیدا شد برای همان روزها بود. چند روز بگذرد ضعیف می‌شود، اختلافات به‌وجود می‌آید و اختلاف‌نظرها غلبه پیدا می‌کند و این اتحاد از بین خواهد رفت. مردم ایران متفرق می‌شود و می‌توان از گسل‌های قومی و اختلافات سیاسی استفاده کرد و مردم را به جان هم انداخت و اغتشاش و شورش درست کرد. این حرف را تبلیغ می‌کنند اما این حرف غلط محض است.
– در مسائل سیاسی اختلاف‌نظر وجود دارد. ما اقوام زیادی در کشور داریم که همه ایرانی هستند و به ایرانی بودن خود افتخار می‌کنند اما در مقابل دشمن همه این مجموعه یک مشت محکم پولادین هستند که بر فرق دشمن فرود می‌آیند. امروز اینجور است و بعد از این هم به توفیق الهی اینجور خواهد بود.
– اتحاد ملی و یکپارچگی مردم همچنان وجود دارد و خواهد داشت و البته همه در مقابل آن مسئول هستیم.
– در اظهارات و بگومگوهای وزارت خارجه با طرف‌های سیاسی خود، کلمه غنی‌سازی بسیار تکرار می‌شود. غنی‌سازی یک کلمه است اما در زیر آن یک کتاب حرف است.
– غنی‌سازی اورانیوم یعنی دانشمندان و متخصصان این حوزه، اورانیوم خام را با یک رشته تلاش‌های فنی پیچیده و پیشرفته تبدیل به ماده‌ای بسیار باارزشی کنند که در مسائل گوناگون زندگی مردم دارای تأثیر است.
– امروز در سطح بالای غنی‌سازی اورانیوم قرار داریم. البته کشورهایی که می‌خواهند سلاح هسته‌ای درست کنند این را تا ۹۰ درصد خلوص می‌برد ولی ما چون احتیاج به سلاح نداریم و تصمیم بر عدم سلاح هسته‌ای داریم تا آنجا بالا نبردیم تا ۶۰ درصد بالا بردیم که رقم خوبی است و برای کارهای مورد نیاز کشور لازم است.
– ما یکی از ۱۰ کشور دنیا هستیم که این توانایی را داریم. ۹ کشور دیگر البته بمب هسته‌ای دارند. ما هستیم که بمب هسته‌ای نداریم و نخواهیم داشت و بنا نداریم از سلاح هسته‌ای استفاده کنیم.
– در گزارش متقن و موثقی که به ما داده‌اند، امروز در کشور ده‌ها دانشمند و استاد مبرز و ماهر، صدها دانش‌پژوه و هزاران تربیت‌شده گروه‌های هسته‌ای در رشته‌های گوناگون مرتبط با این موضوع اکنون در حال فعالیت هستند.
– علم با بمب و تهدید از میان نمی‌رود و وجود دارد.
– ما تسلیم فشار در این قضیه [هسته‌ای] نشده‌ایم و نخواهیم شد.
– طرف آمریکایی می‌گوید ایران باید غنی‌سازی نداشته باشد. یعنی دستاورد بزرگی که کشور برایش این‌همه تلاش و هزینه کرده و مشکلات فراوان از سر گذرانده را دود کنید و به هوا بفرستید. ملت غیرتمندی مثل ملت ایران به دهان گوینده این حرف می‌زند و آن را قبول ندارد.
– در اظهارات اهل سیاست، مسئله مذاکره با آمریکا زیاد مطرح می‌شود. برخی مفید و برخی مضر می‌دانند و برخی نظرات میانه‌تری دارند. آنچه در سال‌های متمادی فهمیدم و تجربه کردم را به ملت عزیز عرض می‌کنم و مسئولان و فعالان سیاسی هم بر این حرف‌ها فکر و تأمل کنند و قضاوتی براساس آگاهی و اطلاع انجام دهند.
– در حال حاضر با وضعیتی که وجود دارد – ممکن است ۲۰ یا ۳۰ سال دیگر وضعیت دیگری وجود داشته باشد که با آن کار نداریم- مذاکره با دولت آمریکا هیچ کمکی به منافع ملی ما نمی‌کند. هیچ سودی برای ما ندارد و هیچ ضرری از ما دفع نخواهد کرد.
– مذاکره با آمریکا در شرایط کنونی، ضررهای بزرگی هم برای کشور دارد که شاید بتوان گفت جبران‌ناپذیر هستند.
– طرف آمریکایی پیشاپیش نتیجه مذاکرات را خود، معین کرده است. یعنی اعلام کرده مذاکره‌ای را قبول دارد و می‌خواهد مذاکره‌ای کند که نتیجه آن باید تعطیل‌شدن فعالیت‌های هسته‌ای و غنی‌سازی در ایران باشد. این مذاکره نیست دیکته‌کردن است.
– چند روز قبل معاون او (ترامپ) اعلام کرده ایران نباید هیچ موشکی داشته باشد. یعنی ایران چنان دستش بسته و خالی باشد که اگر چنانچه به او تعرض شد به پایگاه آمریکایی در عراق و جای دیگر هم نتواند جواب دهد. مذاکره کنیم تا این نتیجه به وجود بیاید؟ این سود نیست و همه‌اش به ضرر ماست.
– وقتی کسی با ایران اسلامی طرف است، اینجور اظهارات ناشی از نشناختن ملت ایران و جمهوری اسلامی است.
– طرف تهدید کرده اگر مذاکره نکنید چنین و چنان خواهد شد. قبول چنین مذاکره‌ای نشانه تهدیدپذیری ایران اسلامی است. اگر با این تهدید مذاکره کردید یعنی در مقابل هر تهدیدی می‌ترسیم و می‌لرزیم و تسلیم طرف مقابل می‌شویم. این اگر به وجود آمد انتها نخواهد داشت.
– قبول مذاکره‌ای که با تهدید همراه است را هیچ ملت باشرفی انجام نمی‌دهد و هیچ سیاستمدار خردمندی آن را تصدیق نمی‌کند.
– طرف مقابل البته ممکن است بگوید در مقابل امتیازی هم به شما می‌دهم. دروغ می‌گویند؛ ده‌سال قبل، قراردادی با آمریکا بستیم که نامش در ایران برجام است.
– ما همه کارهایی که باید انجام می‌دادیم انجام دادیم اما او تحریم‌ها را برنداشت و هیچکدام از قول‌هایش را انجام نداد و بعد هم به تعبیر رایج، قرارداد را پاره کرد.
– تجربه ده‌سال گذشته را فراموش نکنیم.
– مذاکره با آمریکا برای مسئله هسته‌ای و شاید مسائل دیگر بن‌بست محض است.
– راه علاج پیشرفت کشور، قوی‌شدن است. قوی‌شدن نظامی، علمی، دولتی، ساختاری و سازمانی لازم است. باید افراد هوشمند و صاحب‌نظران دلسوز ما راه‌های تقویت کشور را پیدا و دنبال کنند. اگر چنین شود حتی طرف مقابل تهدید هم نمی‌کند.
