به گزارش کرج رسا، کانال‌ها و اکانت‌ها اصولگرا در شبکه‌های اجتماعی مدعی شده‌اند حاج احمد متوسلیان و سه همراهش به شهادت رسیده اند و پیکر آن‌ها به زودی به وطن باز خواهد گشت.

این ادعا ابتدا از سوی کانال “اخبار نیمه محرمانه” مطرح شد. پس از آن محمداحسان محمدحسنی، مدیرعامل مؤسسه اوج نزدیک به سپاه پاسداران یادداشتی در این زمینه منتشر کرد که به صحت و سقم این خبر قوت بخشید.

او در این باره نوشت احمد متوسلیان وسه همراهش “پس از ربوده‌شدن و سپری‌کردن ایام کوتاهی در اسارت نیرو‌های مزدور شبه‌نظامی فالانژ وابسته به رژیم صهیونیستی، در ساحل مدیترانه تیرباران شده‌اند و محل دفن ایشان هم مشخص است. ”

او افزود: “صحت و سقم این مدعا موقعی روشن و عیان می‌شود که سلحشوران نیروی قدس سپاه با همکاری وزارت امور خارجه و دریادلان حزب الله لبنان، نقطه مورد نظر را با دقت و سرعت، تفحص و کاوش نموده و چنانچه بقایای پیکر‌های مطهرشان کشف گردید، با آزمایش دی ان‌ای طی بیانیه‌ای حقیقت را با مردم، یاران و خانواده‌های چشم‌ انتظارشان در میان بگذارند. ”

محمدحسنی در بخش دیگری از یادداشتش به منافع “زنده نمایی” چهار دیپلمات ایرانی اشاره کرده و افزوده است: «اگر منافعی در زنده‌نمایی و نیامدن این پیکر‌های دورافتاده از وطن برای عده‌ای خاص نباشد، حتما آن جریان مصلحت‌اندیش و منفعت‌طلب هم در برابر مطالبه عمومی مردم و اصحاب رسانه، مقاومت نخواهند کرد و تسلیم اراده و پیگیری منسجم و یکپارچه خواهند شد.»

در کنار این یادداشت حسین دهباشی پژوهشگر تاریخ هم در چند توئیت حتی مکان دفن چهار دیپلمات ایرانی را ذکر کرد و گفت سالهاست که به همراه حمید داوودآبادی، نویسنده دفاع مقدس از این موضع مطلع است.

داوود آبادی سال‌ها درباره ربایش دیپلمات‌ها است کار کرده وحاصل آن کتابی به نام “کیمن جولای ۸۲” است. داوود آبادی بار‌ها در مصاحبه‌های مختلف گفته که مستنداتی دارد که نشان می‌دهد حاج احمد وهمراهانش به شهادت رسیده‌اند. او در گفت و گویی با خبرگزاری تسنیم تاکید کرد “من از احد متوسلیان خبر دارم. ”

داوود آبادی گفت: «من مستندات زیادی دارم که تکلیف حاج احمد را معلوم می‌کند، اما جایگاه حقوقی ندارم که بخواهم آن را بیان کنم. من به عنوان یک محقق اگر سند‌ها و بیان افراد مختلف را رسانه‌ای کنم، فردا همان افراد زیر حرفهایشان می‌زنند و من نمی‌توانم پاسخگو باشم. من از شخصیت‌های بزرگ و مطرحی فایل صوتی دارم که از وضعیت حاج احمد خبر دارند، اما می‌گویند از قول ما هیچ چیز ننویس. اگر هم چیزی بنویسم، ممکن است زیرش بزنند. به همین خاطر من بلاتکلیفم.»

تاکید داوودی آبادی بر نقش افرادی که نمی خواهند ماجرا روشن شود نیز قابل تامل است.

صبح امروز نیز نادر طالب‌زاده از پژوهشگران صداوسیما در یک برنامه تلویزیونی گفت: «نادر طالب‌زاده: محل دقیق دفن حاج احمد متوسلیان مشخص است؛ چرا عده‌ای از بررسی و تفحص این محل خودداری می‌کنند؟!»

او تاکید کرد این مکان چند سال است مشخص شده و ایران مانع تفحص شده است. او مدعی شد که عده‌ای معتقدند که روشن نشدن ماجرا به نفع دیپلماسی ایران است.

در همین حال روز گذشته وزارت خارجه در بیانیه‌ای شبیه به بیانیه‌های هر ساله‌اش بر زنده بودن چهار دیپلمات ایرانی پافشاری کرد.

در این بیانیه آمده است: «شواهد و قرائن گویای آن است که دیپلمات‌های ربوده شده در لبنان، به نیرو‌های اشغالگر رژیم صهیونیستی تحویل داده شده و متعاقبا به سرزمین‌های اشغالی منتقل شده اند و اکنون در زندان‌های این رژیم نامشروع بسر می‌برند.»

بیانیه وزارت خارجه تاکید کرده است: «به‌رغم گذشت سال‌های زیادی از این اقدام جنایتکارانه و تروریستی، متاسفانه جامعه بین المللی و سازمان‌های مدعی حقوق بشری در قبال این جنایت هیچ اقدام جدی انجام نداده اند و رژیم صهیونیستی که همچنان با حمایت آمریکا به جنایات و اقدامات ناقض قوانین بین المللی خود ادامه می‌دهد، از پذیرفتن مسئولیت در این مساله، طفره می‌رود.»

وزارت خاجه هیچ اشاره‌ای به ادعا‌های تازه مطرح شده در رسانه‌ها نکرده است.

با شروع شورش‌های کردستان در اسفند ماه ۱۳۵۷ داوطلبانه عازم بوکان شد، پس از تثبیت مواضع نیرو‌های انقلاب در بوکان، به شهر‌های سقز و بانه رفت. سپس به همراه گروهی از رزمندگان برای آزادسازی سنندج راهی این شهر شد. در زمستان سال ۱۳۵۸ به او مأموریت داده شد تا جاده پاوه – کرمانشاه را که در تصرف نیرو‌های کرد بود، آزاد کند. بعد از این عملیات موفق مسئولیت سپاه پاوه به او سپرده شد. در اوایل خرداد ۱۳۵۹ موفق شد شهرستان مریوان را که در تصرف نیرو‌های کرد بود، آزاد کند. از این روی مسئولیت سپاه مریوان بر عهده او گذاشته شد.

موفقیت او در کردستان همزمان شد با آغاز جنگ تحمیلی. در دی ماه ۱۳۶۰ عملیات محمد رسول‌الله از دو محور مریوان و پاوه بر روی منطقه خرمال توسط او و ابراهیم همت رهبری شد که این عملیات سنگ بنای تأسیس تیپ ۲۷ رسول‌الله بشمار می‌رود، تیپی که بعد‌ها تبدیل به لشکر شد و یکی از ارکان اصلی جنگ با عراق.

احمد در سال ۱۳۶۰ پس از بازگشت از مراسم حج، از طرف محسن رضایی (فرمانده کل سپاه) مأمور فرماندهی سپاه مریوان و پاوه شد.

گام بعدی آزادسازی خرمشهر بود. او به همراه نیروهایش به جبهه جنوب رفت و آماده حمله تاریخی به ارتش عراق شد. او از ارکان عملیات بود. حمله پیشتاز را احمد متوسلیان فرماندهی کرد و در شب ۱۰ اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۱ عملیات بیت‌المقدس به فرماندهی احمد متوسلیان از منطقه دارخوین به سمت جاده اهواز–خرمشهر آغاز شد. با وجود حجم سنگین آتش کور و بی‌وقفه یگان‌های توپخانه ارتش بعث عراق، نیرو‌های تیپ محمد رسوالله توانستند دشمن را در محور‌های عملیات زمین‌گیر کنند و کلیه پاتک‌های آن‌ها را دفع نمایند.