لازم است یک بازنگری جدی در نگاه حاکمیتی نسبت به رسانههای غیردولتی صورت گیرد. امروز بخش بزرگی از بدنهی رسانهای کشور، بهویژه در فضای مجازی، در وضعیتی بحرانی به سر میبرد؛ و اگر اقدامی عاجل در جهت حمایت اقتصادی، روانی و حقوقی از این قشر صورت نگیرد، تبعات آن تنها متوجه فعالان این حوزه نخواهد بود، بلکه به تضعیف جدی نظام اطلاعرسانی، افزایش فاصله مردم با رسانهها، و گسترش بیاعتمادی عمومی منجر خواهد شد.
به گزارش کرج رسا، در حالی که بیش از دوازده روز از آغاز درگیریها و تنشهای منطقهای میگذرد، بسیاری از فعالان رسانهای در بستر فضای مجازی، نهتنها با اختلال گسترده در فعالیت خود مواجه شدهاند، بلکه عملاً دچار بیکاری، بیدرآمدی مطلق و فشارهای روحی و اقتصادی بیسابقهای شدهاند. این در حالی است که هیچیک از دستگاههای متولی، حمایتی جدی، تسهیلاتی هدفمند یا حتی درکی حداقلی از وضعیت وخیم معیشتی این قشر ارائه ندادهاند.
فعالان رسانهای مستقل، بهویژه آنهایی که در پلتفرمهای اجتماعی فعالیت میکنند و عمدتاً بر پایه اعتماد مردمی و تولید محتوای خلاقانه امرار معاش مینمایند، امروز با کاهش شدید مخاطب، محدودیت در دسترسی به بسترهای انتشار محتوا، لغو قراردادهای تبلیغاتی، تعلیق همکاری با برندها و حتی از دست دادن شغل مواجه شدهاند. این در حالی است که برخی رسانههای رسمی با بودجههای کلان، همچنان در امنیت کامل به فعالیت خود ادامه میدهند؛ اما تأثیرگذاری، چابکی و تنوع محتوایی رسانههای مستقل در شرایط بحرانی، نادیده گرفته شده است.
سکوت حاکم بر فضای رسانهای کشور، تنها به دلیل ترس یا احتیاط نیست؛ در بسیاری موارد، این سکوت حاصل مسدود شدن راههای ارتباطی، ترس از پیامدهای قانونی، و نبود هرگونه پشتوانهی صنفی و حمایتی است. رسانهای که هیچ بستر امنی برای انتشار محتوا، هیچ تضمین اقتصادی برای بقای خود و هیچ کانال ارتباطی مؤثر با نهادهای مسئول ندارد، چگونه میتواند در شرایط جنگی نقشآفرینی کند؟
همزمان، باید به یک واقعیت تلخ اشاره کرد: بسیاری از رسانههای کوچک و متوسط که با کمترین منابع، در سالهای اخیر نقش مهمی در تولید محتوا، انتقال صدای مردم و روایتگری بحرانها داشتهاند، امروز نه تنها هیچ سهمی از حمایتهای دولتی یا نهادهای مسئول ندارند، بلکه گاه حتی به دلایل نامعلوم، متهم به بیعملی یا انفعال نیز میشوند. در حالی که تمام زیرساختهای فعالیتشان عملاً از کار افتاده است.
از اینرو لازم است یک بازنگری جدی در نگاه حاکمیتی نسبت به رسانههای غیردولتی صورت گیرد. امروز بخش بزرگی از بدنهی رسانهای کشور، بهویژه در فضای مجازی، در وضعیتی بحرانی به سر میبرد؛ و اگر اقدامی عاجل در جهت حمایت اقتصادی، روانی و حقوقی از این قشر صورت نگیرد، تبعات آن تنها متوجه فعالان این حوزه نخواهد بود، بلکه به تضعیف جدی نظام اطلاعرسانی، افزایش فاصله مردم با رسانهها، و گسترش بیاعتمادی عمومی منجر خواهد شد.
در پایان، آنچه مورد مطالبه جدی است، نه تنها شناسایی و حمایت مالی از رسانههای مستقل در دورههای بحرانی، بلکه تدوین یک سازوکار مشخص برای پایداری فعالیت رسانهای در شرایط خاص (از جمله بحرانهای امنیتی، نظامی و اینترنتی) است؛ چراکه رسانه، نه فقط ابزار سرگرمی و تبلیغ، بلکه سنگبنای آگاهی و مقاومت مدنی در هر جامعهای است.
به قلم: فاطمه محمدبیکی





لطفا از نوشتن با حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
از ارسال دیدگاه های نامرتبط با متن خبر،تکرار نظر دیگران،توهین به سایر کاربران و ارسال متن های طولانی خودداری نمایید.
لطفا نظرات بدون بی احترامی ، افترا و توهین به مسٔولان، اقلیت ها، قومیت ها و ... باشد و به طور کلی مغایرتی با اصول اخلاقی و قوانین کشور نداشته باشد.
در غیر این صورت مطلب مورد نظر را رد یا بنا به تشخیص خود با ممیزی منتشر خواهد کرد.